Poster

Uit MovieMeterWiki
Ga naar: navigatie, zoeken

De poster van een film is de afbeelding die rechts op elke filmpagina staat. Dit moet een JPEG zijn van tenminste 300 pixels breed, maar bij voorkeur 800 pixels breed (of hoger). De minimumhoogte bij 300 pixels breed is 225 pixels, en de maxiumhoogte 495 pixels. Zie de lijst met links voor enkele tips waar je goede bronplaatjes kunt vinden.
De volgende typen bronmaterialen zijn toegestaan als poster (in volgorde van afnemende wenselijkheid):

  • De oorspronkelijke filmposter van een film uit het land van herkomst (maar niet uit een co-producerend land) met de titel in de oorspronkelijke taal, of een internationale filmposter met de Engelse titel. We accepteren daarbij uitsluitend posters in het 'standaard' posterformaat, dus geen horizontale posters (quads) of deurposters (inserts), ook niet als daar stukken vanaf worden geknipt om de poster vierkanter te maken. Het moeilijkste van het zoeken van filmposters is het vinden van een goede scan: veel bronnen op internet geven te kleine plaatjes (zoek een bronplaatje van tenminste 300 pixels breed, opdat je niet hoeft te vergroten), of zijn gewoonweg van slechte kwaliteit (onscherp of pixelachtig). Foto's van opgehangen posters in aanzicht dienen vermeden te worden, aangezien dat een aanzienlijke vertekening van de afbeelding oplevert: werk alleen met 'platte' scans.
  • Een videohoes (vhs, vcd of dvd) van de film uit het land van herkomst (maar niet uit een co-producerend land) met de titel in de oorspronkelijke taal, of een internationale videohoes met de Engelse titel. In tegenstelling tot filmposters zijn scans hiervan doorgaans van goede kwaliteit (logischerwijs doordat het veel eenvoudiger is om een videohoes te scannen dan een grote poster), al moet ook hier opgelet worden niet met te kleine plaatjes te werken. Ook heel pixelachtige scans komen nog wel eens voor. 'Double feature'-hoezen, dus hoezen van video's die twee films tegelijk bevatten, zijn niet toegestaan.
  • Een scenefoto (still) uit de film. Als er geen filmposter en ook geen videohoes van de film die je wilt toevoegen te vinden is, kun je altijd je toevlucht nemen tot een scenefoto. Kies dan bij voorkeur wel een foto uit die enigszins representatief is voor de film (belangrijke acteurs in beeld, etcetera), en knip eventueel de zijkanten af om na verkleinen op een groter plaatje uit te komen (vanwege de beperkte breedte van 300 pixels). Screenshots van vhs'en zijn over het algemeen erg wazig en daardoor minder geschikt. Stuur bij stills altijd een link naar de site van herkomst mee (in het commentaarveld bij een toevoeging), opdat de crewleden kunnen verifiëren dat de still inderdaad uit de bewuste film komt. Let op: een still mag geen openingstitels, credits of andere teksten bevatten. Mocht er echt geen andere still te maken of te vinden zijn, dan wordt bij hoge uitzondering zo'n still wel toegestaan.


Niet toegestaan als bronmateriaal zijn dus:

  • Setfoto's (foto's die op de set genomen zijn van de acteurs en soms de crew; dit is een belangrijk verschil met scenefoto's, die uit het eindresultaat komen).
  • Logo's van websites
  • Promoplaatjes die er uit zien als simpel knip- en plakwerk en daarom niet voor teaserposter kunnen doorgaan worden niet geaccepteerd.
  • Posters met enkel de filmtitel (die worden niet gezien als teaserposter)
  • Wallpapers (bureaublad-achtergronden)
  • Soundtrackhoezen
  • Boekomslagen
  • Fan-art (onofficiële posters)
  • Posters afkomstig van sites die legale (/illegale) downloads aanbieden voor films. (zoals bv. Amazon instant video)

Als er van een film die nog in productie is nog geen postermateriaal beschikbaar is, vragen wij je te wachten met toevoegen totdat dergelijk materiaal wel beschikbaar komt. Tegen die tijd is doorgaans ook meer bekend over de andere gegevens die je bij het toevoegen moet invoeren, zoals de acteurs, de plotomschrijving en de speelduur.

Problemen met afbeeldingen

Er zijn verschillende redenen waarom een plaatje, dat afkomstig is van een volgens bovenstaande richtlijnen geldig bronmateriaal, toch niet goed kan zijn. Dit heeft dan te maken met de kwaliteit van het plaatje of van de bewerking daarvan. Als je in het commentaarveld bij het toevoegen een link geeft naar de lokatie waar je het plaatje gevonden hebt, kan een crewlid (die vaak wat meer ervaring heeft met een grafisch programma) vaak kleine defecten nog wel wegwerken. Het meesturen van een dergelijke link is niet verplicht, maar als je dit niet doet, zal je toevoeging ook bij kleine defecten in de poster afgekeurd worden.

Het meest voorkomende probleem is pixelachtigheid; dit wil zeggen dat er blokkerige patronen in het plaatje aanwezig zijn, alsof je de pixels kunt zien. Vaak is dit het gevolg van het beginnen met een te klein bronplaatje (minder dan 300 pixels breed), die dan dus vergroot is om aan de eisen van MovieMeter te voldoen. Juist bij dit vergroten ontstaat de pixelachtigheid dan, doordat de pixels nu eenmaal niet groter zijn dan in het kleinere bronplaatje. Zoek dus altijd een voldoende groot bronplaatje, opdat je niet hoeft te vergroten.

Een andere oorzaak voor pixelachtigheid is een overmatige JPEG-compressie. Als je een plaatje als JPEG opslaat, moet je daarbij een compressie opgeven in procenten (waarbij het percentage de overblijvende grootte aanduidt: een instelling van 80% betekent dus dat het plaatje 20% gecomprimeerd zal worden). Doe je dit niet, dan wordt meestal een standaardpercentage van 75% of 85% gebruikt, wat veel te laag is. Kies dus altijd handmatig een compressiepercentage (bij veel programma's moet je 'save as' kiezen om deze optie te krijgen). De voorkeur verdient een instelling van 90% of nog hoger. Merk op dat het plaatje dat je in beeld ziet altijd het niet-gecomprimeerde plaatje is (en er dus wel goed uit blijft zien); om het kwaliteitsverlies te zien zou je de afbeelding moeten herladen of sluiten en weer openen.

Verder kan het ook voorkomen dat het bronplaatje waar je mee wilt werken al heel erg pixelachtig is, ook als de afmetingen wel voldoende zijn. Dit duidt vaak op overmatige compressie van de kant van de webmaster van de site waar je het plaatje vandaan wilt halen, of dat een filmposter aanvankelijk op een te lage resolutie ingescand is. Hoe dan ook maakt dit het beoogde bronplaatje ongeschikt, en zul je in dit geval dus op zoek moeten naar een ander bronplaatje dat minder pixelachtig is.

Andere redenen waarop een plaatje afgekeurd kan worden zijn onder andere:

  • Het plaatje is onscherp of wazig. Dit is bijna altijd een probleem van het bronplaatje, al worden sommige plaatjes ook iets minder scherp bij het verkleinen (door onvolkomenheden in het algoritme). Kleine scherpte-problemen zijn vaak nog wel te compenseren met een sharpen-filter in een grafisch programma, maar als dit te veel wordt toegepast, leidt dit alleen maar tot pixelachtigheid. Het is dus zaak hier bijzonder mee op te passen, zeker aangezien bij het comprimeren de pixelachtigheid nog eens toe zal nemen.
  • Het plaatje is vaal of verkleurd. Dit is altijd een probleem van het bronplaatje, en komt door het in de zon hangen van de gescande filmposter. Vaak is dit met een grafisch programma wel te verhelpen, maar zeker als verschillende kleuren op de poster in verschillende mate verkleurd zijn, vereist dat enige ervaring.
  • In het plaatje zijn scheuren of vouwen in de filmposter zichtbaar, of het plaatje bevat stickers, website-logo's of vlekken. Dit zijn bijzonder storende effecten in het eindresultaat. De mate waarin deze weg te werken zijn varieert erg van geval tot geval, en is daarnaast natuurlijk afhankelijk van de ervaring die je hebt met een grafisch programma.
  • Het plaatje staat scheef. Dit is een gevolg van het niet goed rechtleggen van een poster of videohoes voor het scannen, en zou dus eenvoudig te voorkomen moeten zijn. Helaas scannen de meeste toevoegers echter niet zelf, maar zjin afhankelijk van anderen met minder aandacht hiervoor, waardoor dit toch een terugkerend probleem is. Het rechtzetten van een poster is technisch niet moeilijk, maar leidt tot een significante afname van de scherpte. Ook ontstaan er door het draaien ongevulde randen in de hoeken, maar dat is doorgaans geen groot probleem (al moet het wel opgelost worden natuurlijk).
  • Het plaatje bevat storende randen. Bij videohoezen duidt dit erop dat bij het scannen een te ruim oppervlak is geselecteerd, en uit dit zich in grijze of witte randen van slechts enkele pixels breedte. Filmposters hebben bijna altijd een (vrij brede) witte rand rondom, doordat het papier niet helemaal tot de rand bedrukt kan worden. Als deze rand overloopt in de achtergrond van een deel van de poster, is dit geen probleem, maar in alle andere gevallen is dit niet wenselijk. Dit probleem is vanzelfsprekend eenvoudig te verhelpen door de randen af te knippen. Als je niet over een grafisch programma beschikt kan dit zelfs nog met MS Paint.
  • Het plaatje heeft een weinig contrast (of is te donker). Dit kan door verschillende oorzaken optreden, maar is doorgaans met een grafisch programma wel te verhelpen. Als het plaatje te donker is, betekent dit in feite dat het plaatje weinig contrast heeft, en daarnaast gemiddeld veel te donker is. Het hele plaatje lichter maken is dan dus geen oplossing; het contrast moet ook opgevoerd worden. In grafische pakketten is dit via een 'curves'- of 'levels'-functie te bewerkstelligen, maar goed omgaan hiermee vereist enige ervaring. Let er daarnaast op dat gebrek aan scherpte en pixelachtigheid door het lichter maken van een plaatje meer gaan opvallen.
  • Het plaatje bevat een lelijke rastering. Dit wil zeggen dat er een regelmatig patroon van horizontale en vertikale lijnen door het plaatje loopt. De lijnen liggen doorgaans vrij dicht tegen elkaar aan, en zijn niet in alle gedeeltes van de poster even goed te zien, waardoor ze achter het plaatje lijken te liggen en er doorheen schijnen; waarschijnlijk ontstaat dit defect bij het scannen. Met grafische pakketten is dit vaak niet goed weg te werken.
  • De lengte/breedte-verhouding van het plaatje is onjuist. Bij het verkleinen van het bronplaatje, moet je altijd 'keep aspect ratio' aanzetten, opdat de breedte evenzeer verkleint als de hoogte. Doe je dit niet, dan zal het plaatje er uitgerekt of ingedrukt uit gaan zien. Vroeger was dit defect vrij gangbaar, toen alle plaatjes nog precies 300 pixels hoog moesten zijn, maar nu komt dit niet meer zo vaak voor.

Het bewerken van afbeeldingen

Voordat je een poster aan een toevoeging op MovieMeter kunt toevoegen, is het bijna altijd wel noodzakelijk het eerst te bewerken, al was het alleen al om de afbeelding te verkleinen. Voor de meest basale handelingen kun je IrfanView gebruiken. Daarnaast zijn er grafische pakketten, die mogelijkheden bieden veel meer defecten weg te werken, maar die enige oefening en ervarnig vereisen om goed te kunnen gebruiken, ook voor de eenvoudigere handelingen. De bekendste twee zijn het commerciële, in hoog aanzien staande Photoshop en het gratis, open-source The Gimp. Beide pakketten voldoen ruimschoots voor de doelstellingen van een toevoeger op MovieMeter.

Let er wel op dat als je 'op het oog' wijzingen gaat aanbrengen in afbeeldingen, met name in kleuren en contrasten, het resultaat erg afhangt van diverse factoren, zoals monitorinstellingen, monitorkwaliteit en lichtinval in het scherm. Op een andere pc kan het plaatje er dus weer heel anders uitzien. Het is moeilijk om dit te standaardiseren (en sowieso werkt het menselijk oog ook bij iedereen anders), maar probeer al te afwijkende instellingen (heel donker of heel licht) in ieder geval te voorkomen. Let er ook op dat de resolutie van je monitor niet te hoog staat; bij een hoge resolutie zie je minder detail, waardoor het plaatje er bij jou veel beter uit gaat zien dan op andere monitoren met een lagere resolutie. Crewleden gebruiken bij het beoordelen van posters altijd een resolutie van 1024x768.

Zie ook